2 بلى همان طورى كه بعضى از بيماران بواسطه حدوث مرض ، موقتاً اشتهاى خوردن و آشاميدن خود را از دست مى دهند ، و يا پاره‌اى در اثر غضب يا غم به ضرر خود اقدام و يا از نفع خود صرف نظر مى كنند همچنان عده‌اى هم بواسطه مرض جهالت و يا تلقينات سوء ، به دين بى علاقه و يا سست عقيده مى شوند ، ولى اساس علاقه مذكور در كانون نفس آنها مستقر و پا برجا بوده قابل زوال نيست و تنها تأثير و بروز آن بواسطه موانع عارضه متوقف مى گردد . و اين وظيفه سنگين دانشمندان لايق مذهبى است كه بوسيله داروى منطق و برهان ، وجدان اين گونه افراد را از مرض نادانى و گمراهى نجات داده و آنها را در مسير فطرى شان قرار دهند « 1 » .

--> ( 1 ) - دستور حضرت پيامبر ( ص ) است كه در موقع شيوع و ظهور بدعت ها - و انحرافهاى فطرى - دانشمندان علم خود را بايد اظهار كنند و بداد مردم برسند ورنه لعنت خدا بر چنين دانشمندان ساكت و فاقد حس مسؤليت نازل مىشود ، در اين مورد روايات زيادى وارد شده اند ، رجوع شود به كتاب وسائل ص 510 ، ج 11 ، طبع جديد .